Via Machame & Rongai routes naar de top!

2022 was voor Kilimanjaro-Experience het meest succesvolle jaar tot dusver. We zijn erg dankbaar in het vertrouwen dat we krijgen van de vele klimmers om hun experience in de handen van onze ervaren Tour Leaders te leggen. We hebben 2022 dan ook succesvol afgesloten met nog eens 2 beklimmingen in het late najaar. Lees hier het verslag van onze Machame beklimming.

Eind november beklom een eerste groep sportievelingen Kilimanjaro via de zuidelijke flanken van de berg. De alom gekende en erg populaire Machame Route lag uitdagend te wachten na maanden van coaching en diverse trainingen en voorbereidingen.

Na een korte rit naar Machame Gate konden we er eindelijk aan beginnen: 7 klimmers onder leiding van ervaren Tour Leader Wim De Backer stonden voor het avontuur van hun leven. Niemand van de deelnemers had echt ervaring met een meerdaagse expeditie in het hooggebergte.

Bij elke beklimming zijn er nieuwe elementen en regels en dit jaar was hierop geen uitzondering: net voorbij de gate werden we in een klein hok geleid waar een afgedankte scanner stond. Zo een poort waar je doorheen loopt op de luchthaven. We dienden allemaal ter controle erdoor te lopen en ook onze rugzakken en tassen werden opengemaakt en grondig gecontroleerd door de Rangers. We zijn nog steeds niet op de hoogte naar wat men precies op zoek was maar er werd niets gevonden… ?

De eerste uren door de jungle waren meteen een goede kennismaking met het REGEN-woud! Het kwam met bakken uit de hemel. We benadrukken telkens weer waarom goede regenkleding nuttig en zelfs absoluut noodzakelijk is.

Steeds wanneer we een beklimming doen met onze teams merken we als Tour Leader dat iedereen groeit, dag na dag. Was aan de gate nog wat gezonde stress, tijdens de beklimming merkte je er al snel niets meer van. Het zelfvertrouwen groeit met elke meter dat we stijgen.

Dag twee gingen we van start in een heerlijk zonnetje, maar naarmate we dichter bij het Shira plateau kwamen werden we wederom getrakteerd op de ultieme (urenlange) hoosbui! Na een korte tijd verschenen er overal watervalletjes en liepen we soms letterlijk door het water… Volgens de gidsen was het kleine regenseizoen in oktober een ontgoocheling dit jaar. Het lijkt alsof de seizoenen opschuiven…

Gelukkig hadden we de dagen daarna minder pech met het weer, op een sneeuwbui na op dag 3 bij Lava Tower. Maar ook dat heeft zijn charmes natuurlijk. Uiteindelijk bereikten we net voor de middag op dag 5 de hoogste campsite: Barafu. Het is een blijft toch telkens weer een spannend moment, die laatste middag en avond voor de toppoging. Bij iedereen was er het besef dat al die maanden van voorbereidingen en trainingen nu samenkwamen. Je bent op 4700 meter hoogte. Wat je ook gedaan hebt vooraf, de komende nacht moet het gebeuren. De kriebels in de buik, het ongekende en onbekende. Na een paar uur rust begonnen we omstreeks 23hr te lopen. Als team en dus in samenspraak met de klimmers, de Tour Leader en de gidsen hadden we besloten iets vroeger te beginnen aan de laatste nacht.

De eerste uren verliepen bij iedereen relatief vlot. De temperatuur zakt naarmate de nacht vorderde. Door de toename in hoogte heb je ook minder en minder zuurstof. Uiteindelijk voelde iedereen de vermoeidheid genadeloos toeslaan. Voor velen was het bikkelen en doorzetten, de persoonlijke grenzen verleggen en volhouden. Af en toe kijken naar het oosten, hopen op die eerste zonnestraal en dat het snel licht zou worden. En dan, na uren lopen door de donkeren nacht tekenden de eerste oranje strepen zich af achter ons, het mooiste maar ook koudste moment van de nacht net voor zonsopgang.

Klokslag 6 uur stonden we op de kraterrand! Met de eerste zonnestralen kwam ook hernieuwde energie om dat laatste stukje te overwinnen. Vanaf de kraterrand (Stella Point) was het nog iets meer dan een uurtje lopen tot op het hoogste punt van Afrika: Uhuru Peak! Vol in de zon, met een mooi sneeuwlaagje onder de voeten klommen we hoger en hoger.

Wat een feest was het weer: de top, vol in de zon en amper een zuchtje wind! Zo was het natuurlijk perfect. Je kon dan ook gemakkelijk een half uur of langer boven blijven. Uiteindelijk ben je maandenlang ‘onderweg’ om hier te staan. Dan was het ook erg fijn dat we er even langer van konden genieten… De nodige foto’s werden genomen, iedereen nam zijn moment waarbij sommige klimmers toch even een traantje wegpinkten om persoonlijke redenen. Iedereen die Kilimanjaro beklimt heeft zo zijn eigen motivatie, zijn eigen doelen in het leven en dan komen vaak de emoties los. Een lach en een traan: op de top van Afrika’s hoogste is het niet anders. Mooi toch?

Onze tour leaders

Arnaud de Wilde

Van nature ben ik een ondernemende en avontuurlijk professional met een brede internationale ervaring. Als ondernemer heb ik verschillende bedrijven opgericht en in diverse landen gewoond. Maar expeditie klimmen is mijn echte passie. Ik heb wereldwijd geklommen en veel ervaring opgedaan.

Wim de Backer

Mensen omschrijven mij als een familiemens en noemen mij vervolgens in één adem avonturier, expeditie klimmer, levensgenieter en beveiligingsexpert. Ik heb van nature een drang om te ontdekken en grenzen te verleggen. Ik ben altijd nieuwsgierig, ga graag in gesprek, wil altijd weer nieuwe en interessante mensen ontmoeten en afgelegen of bijzondere plekken ontdekken.

Alle informatie rustig nalezen? Download onze brochure!

Vul hieronder je gegevens in, dan ontvang je de brochure in je mailbox.